تبليغاتX
هبوط - داغ فراق


 

 

« اَلَم نَجعَلِ الاَرضَ مِهداً وَ الجِبالَ اَوتَاداً» *

آیا زمین را محل آرامش شما قرارندادیم و کوهها را میخهای  زمین؟  

و امشب کوهی از زمین کنده شد . کوهی که زمین به صلابت وجودش بار سنگین گناهانمان را تاب می آورد. چه سست است  زمین امشب، گویی زیر پایم میلرزد، از فراق مردی افلاکی که چندی لباس خاکی بر تن کرد تا تجلی گر وَالجِِبالَ اَوتادا باشد.آسمان اما نورانی است، که افلاکیان عروجش را به بزم نشسته اند....

 

 *سوره نباء آیات 5و6

 

+ نوشته شده در دوشنبه 28 اردیبهشت1388ساعت 0:4 قبل از ظهر توسط سمیه فیروزفر |

عجب رنج بزرگی‌ست "زنده بودن"، حتی "بودن"، خود، مصیبتی‌ست و ، "ماندن" که می‌کشد! درد بزرگ و بی‌درمان "گم کردن" است، "دورافتادن".

 

خانه
پست الکترونیک
آرشیو