
یاد دارم در غروبی سرد سرد
میگذشت از کوچه ما دوره گرد
داد میزد: کهنه قالی میخرم
دسته دوم جنس عالی میخرم
کاسه و ظرف سفالی میخرم
گر نداری کوزه خالی میخرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش شکست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ولی این زندگی است؟
بوی نان تازه هوشش برده بود
اتفاقا مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت: آقا سفره خالی میخرید؟!
پی نوشت:
1) کمیته امداد اعلام کرده کسانی که میخوان تو این ایام به نیازمندان کمک کنن میتونن برای اطعام هر فرد 3500 تومان و برای سبد غذایی یک ماه یک خانواده 40000 تومان پرداخت کنن .برای کسب اطلاعات بیشتر میشه به کمیته امداد مراجعه کرد. (شاید با یک هفته صرفه جویی بشه یک سبد برا یک خانواده تهیه کرد و شاید همین بتونه اندکی فقط اندکی از عذاب وجدانی که موقع دیدن سفره های پرمون بهمون دست میده رو کم کنه)
2) چقدر میچسبه درست اون موقعی که به واسطه فهمیدن مشکلات یک رفیق قدیمی و شنیدن درد و دل هاش حسابی حالت گرفته شده یک هو یک رفیق دیگه ای بی خبر از همه جا برات اس ام اس بزنه "یارب نظر تو برنگردد، برگشتن روزگار سهل است"
3) الهی رضِّنی مِن العِیش بِما قَسَمتَ لی...
4) باز هم التماس دعا (این التماس دعا ها الکی نیست ها. اون جایی که میگید خدایا همه التماس دعا کننده ها اونوقت این پی نوشت به داد میرسه)
5) یا حق