شعر دوکاج رو همه مون یامون هست، شعری که تو کتاب فارسی چهارم ابتدایی بود و من وقتی کلاس دوم بودم از روی کتاب دختر داییم این شعر رو خوندم اونقدر خوشم اومد که همون موقع از حفظش کردم، دیروز سایت ها نوشتند که استاد محبت پایان دیگری رو برای این شعر در نظر گرفتند و سروده جدیدی افریدند

در کنار خطوط سیم پیام
خارج از ده ، دو کاج ، روییدند
سالیان دراز ، رهگذران
آن دو را چون دو دوست ، می دیدند
روزی از روزهای پاییزی
زیر رگبار و تازیانه ی باد
یکی از کاج ها به خود لرزید
خم شد و روی دیگری افتاد
گفت ای آشنا ببخش مرا
خوب در حال من تامّل کن
ریشه هایم ز خاک بیرون است
چند روزی مرا تحمل کن
کاج همسایه گفت با تندی
مردم آزار ، از تو بیزارم
دور شو ، دست از سرم بردار
من کجا طاقت تو را دارم؟
بینوا را سپس تکانی داد
یار بی رحم و بی محبت او
سیم ها پاره گشت و کاج افتاد
بر زمین نقش بست قامت او
مرکز ارتباط، دید آن روز
انتقال پیام، ممکن نیست
گشت عازم، گروه پی جویی
تا ببیند که عیب کار از چیست
سیمبانان پس از مرمت سیم
راه تکرار بر خطر بستند

یعنی آن کاج سنگ دل را نیز
با تبر، تکه تکه، بشکستند

 
و اما استاد محبت در بازسرايي اين شعر، پايان داستان را به گونه اي ديگر رقم مي زنند ، سرنوشت جديدي که در آن ديگر از بي مهري خبري نيست.

درکنار خطوط سیم پیام
خارج از ده دو کاج روئیدند
سالیان دراز رهگذران آن دو را
چون دو دوست می‌دیدند
روزی از روزهای پائیزی
زیر رگبار و تازیانه ی باد
یکی از کاجها به خود لرزید
خم شد و روی دیگری افتاد
گفت ای آشنا ببخش مرا
خوب در حال من تأمل کن
ریشه‌هایم ز خاک بیرون است
چند روزی مرا تحمل کن
کاج همسایه گفت با نرمی
دوستی را نمی برم از یاد
شاید این اتفاق هم روزی
ناگهان از برای من افتاد
مهربانی بگوش باد رسید
باد، آرام شد، ملایم شد
کاج آسیب دیده ی ما هم
کم کمک پا گرفت، سالم شد
میوه ی کاج ها فرو می ریخت
دانه ها ریشه می زدند آسان
ابر باران رساند و چندی بعد
ده ما، نام یافت کاجستان

افسوس و صد افسوس که شاعر نیستم و طبع شعر ندارم، وگرنه پایان واقعی این شعر رو در این روزگار نامراد میسرودم که معتقدم این روزها نه شعر اول درسته، که چه بسا اگر هم دوست و رفیقی به رفیقش خیانت کنه نه تنها تکه تکه  نمیشه که نونش هم شدید تو روغنه !! نه شعر دوم درسته، چون روزگاری شده که هر کسی به فکر خودشه و اگر هم تو این توحش و راز بقایی که داریم، کسی پیدا بشه که بخواد پشت رفیقشو خالی نکنه حتما زورمند ها تکه تکه اش خواهند کرد!

استاد محبت عزیز ای کاش این مضمون رو میسرودی که

کاج همسایه گفت با نرمی
دوستی را نمی برم از یاد
شاید این اتفاق هم روزی
ناگهان از برای من افتاد
مهربانی بگوش باد رسید
از اینجاش دیگه عوض میشه!!

داستانیش میشه اینکه(باد گفت غلط میکنی تحملش میکنی بکوبش زمین،بعد چنان وزید که دو تا کاج با هم بشکنن و بیفتن روی زمین تا مبادا دیگه کسی دوباره هوای مهربانی و محبت وقدر شناسی و ایثار به سرش بزنه، البته ناگفته نماند که این باد ، از اون بادهای طبیعی نبود، گردبادی بود که دستگاههای زورمنده چند موتوره ایجاد کرده بودند برای بر انداختن دودمانها!!!)

اللهم أَسْألُکَ اَنْ تُصَلِّیَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ تَکْشِفَ عَنّی هَمّی وَغَمّی وَکَرْبی  وَتَکْفِیَنی الْمُهِمَّ مِنْ اُمُوری وَتَکْفیَنی هَمَّ مَنْ اَخافُ هَمَّهُوَعُسْرَ مَنْ اَخُافُ عُسْرَهُ  وَحُزُونَهَ مَنْ اَخافُ حُزُونَتَهُ  وَشَرَّ مَنْ اَخافُ شَرَّهُ وَمَکْرَ مَنْ اَخافُ مَکْرَهُ  وَبَغْیَ مَنْ اَخافُ بَغْیَهُ  وَجَوْرَ مَنْ اَخافُ جَوْرَهُ وَکَیْدَ مَنْ اَخافُ کَیْدَهُ  وَمَقْدُرَهَ مَنْ اَخافُ بَلاءَ مَقْدُرَتِهِ عَلَیَّ  وَتَرُدَّ عَنّی کَیْدَ الْکَیَدَهِ وَمَکْرَ الْمَکَرَهِ  اللّهُمَّ مَنْ اَرادَنی بِسُوء فَأَرِدْهُ وَمَنْ کادَنی فَـکِدْهُ  وَاصْرِفْ عَنّی کَیْدَهُ وَمَکْرَهُ وَبَأسَهُ وَاَمانِیَّهُ  وَامْنَعْهُ عَنّی کَیْفَ شِئْتَ وَاَنّى شِئْتَ (دعای علقمه)

از تو درخواست مى ‏كنم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و هم و غم و رنج مرا برطرف سازى و مهمات امورم را كفايت فرمايى و مرا كفايت كنى از هر هم و غمى كه از آن مى‏ ترسم و از هر مشكل و خشونت هر كه خايفم و از هر شر اشرارى كه ترسانم و از مكر و ظلم و جور كسانى كه خوفناكم و از تسلط و خدعه و كيد و اقتدار كسانى كه از آنها خائفم بر خود ؛ از همه مرا حفظ و كفايت فرمائى و كيد و خدعه حيلت گران و مكر مكاران را از من بگردانى .پروردگارا هر كس با من اراده شرى دارد شرش را به خود او برگردان و هر كه با من قصد خدعه و فريب دارد آرزو و فريب و آسيب او را از من برطرف ساز و به هر طريق و به هرگاه مى ‏خواهى آزارش را از من منع فرما

پی نوشت:

1. بارها و بارها اثبات شده و با منطق دیالکتیکی نیز به اثبات رسیده که عزم های راسخ که در شرایط معمولی فقط میتوانند با هم جمع شوند در شرایط خاص قادرند تا بینهایت در یکدیگر ضرب شوند( کتاب کوری نوشته ساراماگو)

2. وای چه خسته میکند تنگی این قفس مرا

    پیر شدم نکرد از این رنج و شکنجه بس مرا

3. اعمال انسانی در موقعیت معنا میشود و جز در موارد خاص ملاک مطلقی برای قضاوت وجود ندارد.(این بند از پی نوشت مخاطب خاص دارد و برای دوست عزیزیست که طی یه فقره چت سوالی مطرح نمود)

4. مسلمانان مرا وقتی دلی بود/ که با وی گفتمی گر مشکلی بود

   به گردابی چو می افتادم از غم/ بتدبیرش امید ساحلی بود

   ز من ضایع شد اندر کوی جانان/ چه دامنگیر یارب منزلی بود

   بر این جان پریشان رحمت آرید/ که وقتی کاردانی کاملی بود

 یا حق